Bij het verlaten van Rotorua zien we dat het hele park met linten is afgezet door de politie. Enige tijd later horen we dat er een moord is gepleegd….. Gerben en ik weten nog steeds niet of het iets te maken heeft met het feit dat Kees er drie ochtenden heeft rondgezworven…. Maar het is in ieder geval wel tijd om te vertrekken.
We verkassen naar Whirinaki. We halen benzine en informatie van het Department of Conservation in Murupara.
Whirinaki Forest Park herbergt een geweldige oppervlakte aan bos met een zeer hoge natuurwaarde. In sommige delen groeien zeer oude bomen zoals Rimu, Kahikatea, Totara en andere Podocarpus-soorten. Behalve mooie bomen wonen er ook bijzondere vogels, zoals de kaka’s, een forse papegaai, en kakariki’s, dat zijn parkieten.
We bezoeken een paar prachtige stukken bos.
Aan het eind van de dag gaan we naar ons verblijf: Whirinaki Forest Holidays: Tarangi (zeg maar Ta) zwaait er de scepter. Garry, haar man, zorgt voor het eten, en Horrible Harry is toevallig op bezoek. Harry is van z’n vak possum-jager en leeft meestal alleen in de bush. Hij is moeders mooiste niet, maar wel heel aardig, en hij heeft prachtige verhalen over het ruige leven midden in het oerwoud.
Garry heeft een heerlijk stuk wild zwijn klaargemaakt. Dat is smikkelen.
Als de avondschemering valt gaan we nog even terug naar de “Sanctuary”, een stuk bos waar we eerder op de dag al waren, in de hoop om kiwi’s te horen. Die horen we niet, maar we zien (en horen) wel de morepork (de Nieuwzeelandse uil) van dichtbij. En we horen meer kaka’s.
(de foto van Harry and Garry is van Kees)
