Een zondagochtend in Tiniroto

Tiniroto. Het einde van de wereld. Wat kan daar nou gebeuren op een zondagochtend? Nou. Dat zal ik vertellen……
Ik zit m’n boterhammetje met pindakaas te eten om acht uur. De zon schijnt al volop. Het belooft weer een mooie dag te worden. Muziekje aan. Even op de computer kijken of er in Europa nog nieuws is. Alleen onbehoorlijke beledigingen van Berlusconi aan het adres van Frau Merkel, maar die schijnen niet bewezen te kunnen worden. De Grieken winnen nog steeds alle populariteits-polls, en in Nederland maakt de hele Nederlandse bevolking zich kwaad over de regering die ze zelf gekozen hebben…..
Dan is er lawaai. Dat gebeurt hier niet zo vaak. Meestal hoor je alleen schapen en vogels. Veel lawaai. En wat je niet voor mogelijk houdt gebeurt: er landt een heli in de voortuin. Zo is het echt. Twintig meter van m’n huis vandaan staat ineens een helicopter. Hij kwam aangezeild over het meer en in een snelle, elegante beweging duikt ie neer op het platte stukje terrein voor ons huisje.
Die heli kwam Diane ophalen. Er moest wat werk geïnspecteerd worden.

Dat gaat op zondagochtend gewoon door, hier. De boer(inn)en gaan hier niet (meer) naar de kerk. Toen Diane me buiten zag staan (op m’n pantoffels), heeft ze even gevraagd of het goed was dat ik meeging. Ik had nog net de tijd om even m’n schoenen aan te trekken en daar gingen we….. Isobel’s cottage flitst onder ons langs. Zo heb ik ons huisje nog nooit bekeken!

(Klik op een foto voor een vergroting; gebruik daarna de -knop van je browser om bij deze post terug te keren)

Daarna richting de paddock waar de crop moet worden ingezaaid (ik geloof nadat eerst alle andere planten met chemische hulpmiddelen zijn verwijderd; maar laat ik niet onaardig doen op deze mooie zondagochtend). Dat is de kant van het dorp uit. Een prachtig zicht op Mount Whakapunake.
Het meer op de voorgrond is volgens mij Lake Rotokahe, dat het dichtst bij Tiniroto Tavern (en dus bij Tiniroto Road) ligt. Maar het gaat allemaal zo snel! En ik moet naar alle kanten kijken. Wat een ervaring.

Dan weer terug richting de Homestead. Op de voorgrond de driveway. Dan Lake Kaikiore. En dan diverse gebouwen. De Homestead, het grote huis links. Meteen daarnaast achter elkaar: ons huisje, het huis van James en Hayley en de sheep yards (dat grote lichte gebouw). En dan helemaal rechts de shearer’s quarters, dat kleine witte gebouwtje. Daartussen ook nog diverse loodsen en schuren.

Hier nog een keer. Op deze foto is ook nog het huis van Ngiho te zien, helemaal links. En hier ook een redelijk beeld van het arboretum: links achter de Homestead.

We vliegen door. De huisjes flitsen onder ons langs. Links de Homestead, daaronder ons huisje. Rechts James’ huis en erachter de workshop en loodsen. Links op de achtergrond een stukje van Lake Karangata. Rechts onderin lopen een heel stel schapen.

We vliegen naar de Hangaroa River

Nog een prachtig uitzicht richting Mount Whakapunake.

Nog een snelle blik op de rivier.

En dan terug…. Achter de gumtrees langs, die hier links op de foto staan.

Een snelle duikvlucht richting de landingsplaats……

(klik op de foto om een animatie te starten)

En we zijn weer veilig aan de grond!

En weg is ie alweer.

En dan heb je voor het eerst van je leven in een helicopter gevlogen. Op een saaie zondagochtend in Tiniroto. Met dank aan the pilot of Ashworth Helicopters.

Nog meer foto’s:
Op mijn Dick Bos-blog (with English subtitles)
en op Hackfalls-blog (id.)