Engeland

We zijn een paar weken naar Engeland. Op het Engelstalige blog komt een verslag.

Mijn Guesthouse

Ik logeer in:
New International Guesthouse,
Chungking Mansion A7, 11/F (betekent: 11e verd.)
Nathan Road 36 – 44
Kowloon (dat is het vasteland van Hong Kong, direct tegenover Hong Kong Island).

We beginnen op straat: Nathan Road.

Chunking Mansion is zo hoog, en Nathan Road zo smal, dat ik het gebouw er niet in z’n geheel op krijg. Dus we doen alleen de onderste verdiepingen.

De entree van Chungking Mansion. Gewoonlijk houden zich hier tal van “ronselaars” op, die nietsvermoedende toeristen proberen namaak Rolexen aan te smeren, of een guesthouse, of een maatkostuum, of wat anders.

Doet u vooral, alsof u thuis bent…….

Bij de lift is het rustig. Het komt wel eens voor dat je niet met de eerste lift mee kunt, omdat de queu te lang is. Dan wacht je op de volgende…..
Er zijn twee liften. De linkse is voor de even verdiepingen, de rechtse voor de oneven.
En verderop in het gebouw zijn natuurlijk nog veel meer liftblokken.
Die ga ik volgende jaar allemaal fotograferen!

De lift brengt ons naar de 11e verdieping. Om u een indruk te geven van de service-graad: er zit plastic voor de knopjes van de lift. Dat plastic (het zit er nog maar sinds een paar dagen, en het zit met plakband vastgeplakt) wordt elke twee uur schoongemaakt. We zullen geen vieze vingers krijgen.

Op de 11e verdieping vinden we de ingang van ons guesthouse (en trouwens ook nog van minstens één ander.

rest volgt spoedig….. db

Bouwen op z’n Chinees

Om de hoek van mijn guesthouse is een boekwinkel. Dat is een landmark voor mij. Tegenover die boekwinkel zijn ze aan het bouwen. Op z’n Hongkongs, zal ik maar zeggen. Laat de foto’s verder maar voor zichzelf spreken!

Tweede dag Hong Kong

Belangrijkste target vandaag was HKZBG = Hong Kong Zoological and Botanical Gardens.
Veel dierentuin is het eigenlijk niet. Maar ik heb me toch uitstekend vermaakt.
Het had wel wat voeten in aarde om er te komen. Ik had niet opgeschreven welke bus ik moest hebben, en als je dat “onderweg” moet uitzoeken…. Dat is echt een crime.
Eerst dus met de ferry naar Hong Kong Island.
Dat is toch wel ontzettend leuk. Op die stokoude veerbootjes (zo oud zijn ze trouwens niet eens, geloof ik, maar ze zien er vooral heel oud – en gammel – uit).

En dan kom je aan de overkant in allerlei hypermoderne en flitsende toestanden. Een soort Hoog Catharijne, maar dan tien keer zo groot. Daar word je echt gek, na korte tijd. De bewegwijzering is minimaal. Er zijn verschrikkelijk veel bussen . Maar er is nergens een plek waar je een beetje overzicht krijgt, of waar fatsoenlijke informatie wordt verstrekt.

De buschauffeurs spreken hier volgens mij in meerderheid geen Engels, en ze zijn ook absoluut niet behulpzaam (ze sturen je ook met een stalen gezicht de verkeerde kant uit; ik krijg al de neiging om naar links te gaan als ze zeggen dat ik naar rechts moet). Er zijn trouwens wel meer mensen die geen Engels spreken, hier. Ik kwam vandaag ook weer een dame tegen in de HKZBG. Ze behoorde tot het legioen van de controlerende ambtenaren, en ze deed iets met een apparaatje in een stopcontact. Dus ik vroeg zo, wat ze deed. Nou: meteen dat ze geen Engels sprak, maar vervolgens legde ze me wel met handen en voeten uit dat het een systeem was om de controlerende ambtenaren te controleren. Als ze ergens langskomen tijdens hun rondgang moeten ze hun dingetje in een dingetje steken, en dan kan de ambtenaar die de controlerende ambtenaren controleert, controleren of ze op controle zijn geweest, zoiets. Het is soms een beetje 1984 hier.
Ik heb niet geprobeerd te tellen hoeveel man er in die piepkleine – overigens gratis toegankelijke zoo, annex bg werkten. Maar het gaat om tientallen! Veel controlerend personeel, dus. Maar ook veel mensen die aan het werk zijn in de tuin (en met de beesten).

En dat is overal in Hong Kong. Bij elk gebouw staat bewakingspersoneel. Overal is schoonmaakpersoneel aan het werk.

Er wordt overal in Hong Kong gebouwd. Soms heel grootschalig, zoals in het gebied tussen de ferry and Hong Kong Island Central.
Onderweg wilde ik nog een bezoekje brengen aan een exhibition over planning and infrastructure in Hong Kong. Maar die tentoonstelling was er niet meer. Ik kwam zodoende wel in een soort modern hofje ter nagedachtenis aan de gesneuvelden in WOII (als ik het goed zeg).

(ik schat zo dat het Juniperus sinensis is, in de voorgrond).

Uiteindelijk belandde ik dus in de HKZBG. Het is een openbaar park. Geen entree. Er zijn een aantal ingangen. Bij de ingang waar ik binnenkwam werd gewerkt.

Als dierentuin is het niet veel bijzonders. Apen, vooral. In grote, maar niet zo erg mooie hokken.
Er is een serieuze “Tree Walk”.

Als ik het moet karakteriseren zou ik zeggen: het is eigenlijk een park, aan alle kanten omringd door het grootstedelijke gebeuren. Over de zeldzaamheid of bijzonderheid van de bomen en planten kan ik geen oordeel geven.

(links in beeld (een stukje van) de “Traveller’s Tree” (Ravenala madagascariensis).

Het is in Hong Kong al net zo lastig om te fotograferen als in Nieuw-Zeeland (door het felle licht, en de extreme contrasten tussen licht en schaduw). Dit ziet er nog wel toonbaar uit: de “Royal Palms” (Roystonia regia).

.

Boeiend zijn natuurlijk de hoogteverschillen.

(rechts torent een tweetoppige Norfolk Pine boven alles uit. Ze zien er hier wel heel anders uit dan in NZ!)

Camellias of rhodos bloeiden nog niet.

- – - – - –

Op de terugweg kwam ik weer verschillende van die prachtige trammetjes tegen.

En dan weer terug met de boot.

Let op de zwarte wouw!

Onderweg: Hongkong

De vogel is weer aan het vliegen. Van Nieuw Zeeland naar Hong Kong, vandaag.
Nou ja: de afgelopen nacht.
Op het vliegveld van Gisborne uitgezwaaid door Uncle Bob en Lady Ann.
Op het vliegveld van Auckland me een paar uur onledig gehouden met het lezen van een spannend boek.
In het vliegveld van Auckland naar Hong Kong weer eens naar “The Last Waltz” gekeken. Dat was lang geleden! Verder: geslapen! Het wonder is geschied.
En toen dus vanochtend om een uur of zes veilig in Hong Kong geland.
Met de trein naar Kowloon. Daar is m’n “guesthouse”.

Later op de dag naar de bieb, natuurlijk!
Onderweg zag ik weer de wonderlijke wijze van steigers bouwen die ze er in China op na houden.

Hong Kong Central Library is een kolossaal gebouw van zo’n twaalf verdiepingen. De (dubbeldeks-)tram stopt voor de deur.

Ondanks het schitterende uitzicht over de haven wordt er ook in deze bieb geslapen! De zwarte wouw die langsvloog kon ik helaas niet op de foto krijgen.

Het gebouw is niet alleen prachtig, maar het bevat ook een macht aan prachtige boeken. De indeling is weer geheel anders dan anders, maar na enig zoeken toch interessante dingen gevonden. Een middag is natuurlijk veel te weinig voor zo’n prachtige bibliotheek, zeker als je ook nog de bomen in het park ervoor wil bekijken. Die zijn allemaal keurig van labels voorzien. Dus dat maakt het determineren wel heel gemakkelijk.

Opvallend was de bloeiende Crateva unilocularis, in goed Engels: spider tree.

Work at Hackfalls

look at my new post in the Hackfalls-blog

Easter Game Hunt at Tiniroto

The big event of the year at Tiniroto is the Easter Game Hunt. Ik was er, o.a. omdat “Too Much Cuz” er optrad. Daarin speelt John, die hier op Hackfalls Station werkt. Voor een verslag: zie mijn Engelse blog.

Op kraamvisite bij Shelley and Julian

Bij Julian en Shelley is vorige week vrijdag weer een klein meisje geboren. De andere girls, Moana (5), Adriana (4) and Willow (2) mochten de naam bedenken. Het is “Angel Star” geworden.
Het is een piepklein babytje, nog.

De “Ten Talents”, een winkeltje voor ambachtelijk gemaakte wollen kleding etc. had een wollen luierbroekje, en een prachtig truitje van echte “Scheepjeswol”. Dus ik kwam niet zonder cadeau voor de kleine Angel.

Moeder en dochter maken het uitstekend. Julian vindt het ook wel mooi om omringd te worden door zoveel vrouwvolk, geloof ik.

Margriet kwam ook nog even langs. De trotse oma wilde met alle geweld even trampoline springen met de meiden.

Moana

Willow

- – - – - -

Een kleine anecdote in verband met het ingaan van de wintertijd hier:
Ik had met het verhuurbedrijf afgesproken dat ik de chipper, die ik zaterdagmorgen om 8 uur geleend had, zondagmorgen om 9 uur zou terugbrengen. Zondag gaat de zaak een uur later open. Dus ik om half acht weggereden uit Tiniroto. Kom ik in Gisborne aan, is de winkel nog gesloten. Na een paar minuten komt er een kiwi langs, kijkt op het bordje, en komt dan naar me toe om te zeggen dat de zaak pas om 9 uur open gaat. Ik knik enthousiast dat ik dat weet. En, zegt hij…. Het is nu pas acht uur! Op dat moment realiseerde ik me weer dat de wintertijd was ingegaan. Gelukkig had ik koffie bij me, en een boekje….. Maar ik had dus een uur langer kunnen slapen….

Weer een zaterdag werken in Hackfalls Arboretum

Vandaag ook weer met John & Jacky & kids in het arboretum gewerkt. Zie mijn Hackfalls-blog

Werken in Hackfalls Arboretum

Vanochtend hele ochtend met John gewerkt. Zelf wat met de kleine Husqvarna gedaan. John met de Shindaiwo. Hij vond het weer prachtig. En het gaat al heel aardig.
We hebben eigenlijk twee dingen gedaan:
langs de track vanuit de hoek van de oak paddock achter de horse paddock om, zal ik maar zeggen. Dat prachtige paadje waar wij ook pas geleden nog over terug gereden zijn. Toen we terugkwamen gingen we daarna de horse paddock in en dan kom je achter de workshop uit.
We moeten die tracks namen geven, verdorie. Hoe leg ik dat nou uit….
Daar staat een prachtige kastanje, waar wel heel veel echte goeie kastanjes onder liggen.
En er komen heel veel rootsuckers op van …. Ik denk 1 of andere Poplar, maar ik weet het echt niet. Ik kon me herinneren dat ik daar vorig jaar ook m’n tanden al eens op had stukgebeten. Daar heeft John nu weer netjes een hoop van weggeragd. En ik heb wat “ladies work” gedaan met de kleine weedeater, langs de track. Jacky was niet mee, btw. De kids waren nog niet wakker of zo.
Hij weet nu wat de bedoeling is, en kan er nog wel een ochtendje vooruit, met de Shindaiwo.
Ik weet niet precies wat de beste manier is om die rootsuckers te bestrijden. Maar voorlopig maai ik maar alles zo kort mogelijk. We kunnen evt. nog wel eens wat roundup gaan smeren, of zo.
Het lijkt inderdaad wel een beetje op de uitlopers van die ene abeel, die op Scherpenzeel ook hier en daar zo woekert.
Diane had het ook al over een poplar. Ik heb er 1 laten staan. Die al wat groter is. Dan kunnen we volgend jaar nog eens naar kijken. En er staat 1 grote boom, zonder label natuurlijk weer, die heel goed een poplar zou kunnen zijn.
Er is daar overigens ook nog wat bamboe, dat uit het bosje achter de fence puilt.
Tussen de horse paddock en waar wij waren is nog een soort bosje. Daar ben ik eigenlijk nog nooit in geweest. Ik weet niet precies wat dat is.

En daarna zijn we naar dat verbindingspaadje langs de fence gegaan, tussen het eind van de Ridge, bij de Liriodendrons en de track waar we vanaf kwamen.
Wilma had daar ook nog wat gemaaid, laatst. En er staan daar nog veel grote pollen rushes.
Daar heeft John lekker in huisgehouden.
Er was trouwens langs de fence zeer recent ook gespoten, zag ik.

’s Middags zijn we hier verder gegaan.
Dan wordt er ook geharkt.

Ik heb John een beetje geprobeerd uit te leggen wat de bedoeling is van het maaiwerk. Ik geloof dat hij het wel een beetje snapte. Hij pakt dingen echt leuk op, vind ik. Zo enthousiast. En hij werkt ook best hard. Zo rond half 1 had ie het wel een beetje gehad. Dus toen zijn we maar gestopt en teruggereden over de Ridge.

– – – –

05:15pm
Ik heb weer een paar uur met de weedeater gewerkt.
Vanmiddag Jacky trouwens ook de eerste les met de little Husqvarna gegeven. Volgens mij vond ze het wel leuk.
We hebben echt veel gedaan vanmiddag.
Ik had het zo druk met begeleiden van mijn team (5 personen: John, Jacky, boy, cousin, little girl) dat ik geen foto’s heb gemaakt.

- – - – -

Meer over dit project (met wat foto’s):
op Hackfalls-blog